Γυναικομαστία

Ένα ιδιαίτερα ενοχλητικό προβλημα αισθητικής φύσης που αντιμετωπίζει ένα μέρος του ανδρικού πληθυσμού, είναι η γυναικομαστία. Με τον όρο αυτό ονομάζουμε την υπερβολική ανάπτυξη του αδένα του μαστού ενός άνδρα. Η σωματική αυτή δυσαρμονία που επηρεάζει αρνητικά την αρρενωπότητα ενός άνδρα είναι μια κατάσταση που αφορά ένα μεγάλο μέρος του ανδρικού πληθυσμού. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, πρόβλημα γυναικομαστίας αντιμετωπίζει το 35-40% του ανδρικού πληθυσμού. Το ποσοστό αυτό φτάνει και το 65% στους νεαρούς ενήλικες.

-Τα αίτια της γυναικομαστίας

Σε γενικές γραμμές η γυναικομαστία όφειλεται:

  • Στην υπερβολική ανάπτυξη ενός κατά τα άλλα φυσιολογικού μαζικού αδένα
  • Στην ανάπτυξη λιπώδους ιστού γύρω από τον αδένα
  • Ο βασικότερος παράγοντας για την υπερβολική ανάπτυξη του μαζικού αδένα είναι η εξεσημασμένη δράση οιστρογόνων ή ουσιών που δρουν σαν οιστρογόνα στα κύτταρα του μαζικού αδένα ή η μεμονωμένη δράση ανδρογόνων ουσιών. Έτσι, έχουμε τις εξής κατηγορίες γυναικομαστίας: φυσιολογική, παθολογική, φαρμακευτική, ιδιοπαθή.

– Φυσιολογική γυναικομαστία: είναι η πιο συχνή μορφή γυναικομαστίας και εμφανίζεται κατά τη νεογνική, την πρώιμη εφηβική και την ώριμη ηλικία (συνήθως μετά τα 60-64 έτη).

Κατά τη νεογνική ηλικία (0-8-10 μηνών) το στήθος του βρέφους αναπτύσσεται λόγω των οιστρογόνων της μητέρας που μεταφέρονται σε αυτό μέσω του πλακούντα. Κατά την περίοδο αυτή η γυναικομαστία διαρκεί λιγους μόνο μήνες και συνήθως υποχωρεί πλήρως.

Κατά την πρώιμη εφηβεία ηλικία (10-13-14 ετών). Σε αυτή τη φάση το φαινόμενο της γυναικομαστίας είναι αρκετά συχνό (έως και 65%) και οφείλεται σε υπεροχή της διστραδιόλης σε σχέση με την τεστοστερόνη. Στο μεγαλύτερο ποσοστό υποχωρεί πλήρως.

Κατά την ώριμη ηλικία (60-65 ετών) παρουσιάζεται φυσιολογική διόγκωση του μαζικού αδένα. Αυτό οφείλεται σε εξασθένηση της σχέσης τεστοστερόνης- οιστρογόνων.

– Παθολογική γυναικομαστία: στην περίπτωση αυτή η διόγκωση  του μαζικού αδένα οφείλεται σε υπερπαραγωγή ή υπερβολική δράση οιστρογόνων που εκκρίνονται από όγκους των όρχεων, μετά από νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια, αλκοολισμό, νοσήματα θυρεοειδούς ή συγγενείς ανωμαλίες.

– Φαρμακευτική γυναικομαστία: στην περίπτωση αυτή ο μαζικός αδένας διογκώνεται λόγω της χρήσης φαρμάκων όπως καρδιολογικά, γαστροπροστατευτικά,αντιφυματικά και αντιμυκητισιακά, νευρολογικά. Επισης, η χρήση μαριχουάνας, αμφεταμινών, ηρωίνης και μεθαδονης συμβάλλουν στην εμφάνιση γυναικομαστίας. Μεγάλο ποσοστό ανδρών που κάνουν χρήση αναβολικών αντιμετωπίζουν επίσης ζήτημα διόγκωσης του μαζικού αδένα.

Ιδιοπαθής γυναικομαστία: στην περίπτωση αυτή μιλάμε για περιστατικά γυναικομαστίας για τα οποία δεν μπορούν να εντοπιστούν τα αίτια που την προκαλούν. Τα περιστατικά αυτά αγγίζουν το 25% των περιστατικών γυναικομαστίας.

Σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση για το πρόβλημα της γυναικομαστίας;

Όσον αφορά την φυσιολογική γυναικομαστία, εάν παραμείνει για 2 έτη τότε γίνεται μόνιμη και αντιμετωπίζεται μόνο χειρουργικά. Όσον αφορά τους εφήβους μπορούν να την πραγματοποιήσουν στην ηλικία των 17-18 ετών. Όσον αφορά τις περιπτώσεις παθολογικής γυναικομαστίας, θα πρέπει πρώτα να θεραπευθεί η υπερδιόγκωση του μαζικού αδένα. Σχετικά με τη φαρμακευτική γυναικομαστία, θα πρέπει να ελέγξουμε την έκθεση του οργανισμού σε φαρμακα, αναβολικά η εθεστικες ουσίες και ταυτόχρονα προχωράμε σε τυχόν χειρουργική διόρθωση.

 

Η σύγχρονη πλαστική χειρουργική αντιμετωπίζει το πρόβλημα της γυναικομαστίας μειώνοντας την προβολή του αδένα και επαναφέροντας την αρρενωπότητα στο ανδρικό σώμα χωρίς να αφήσει σημάδια και εμφανείς ανεπιθύμητες ουλές στο δέρμα. Κατά την επέμβαση λοιπόν μειώνεται ο όγκος του μαστού χωρίς να αφαιρεθεί το πλεονάζον δέρμα, συνδυάζοντας την ενδοσκοπική χειρουργική με την τεχνική της λιποαναρροφησης. Η επέμβαση γίνεται κατ’ εξοχήν με γενική αναισθησία. Κατά την επέμβαση γίνεται πρώτα λιποαναρροφηση σε όλο το πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα, με στόχο την απομάκρυνση του περιττού λίπους από την περιοχή του μαστού. Στη συνέχεια, το πλεονάζον δέρμα “συρρικνώνεται” και “μαζεύει” και έτσι δε χρειάζεται να αφαιρεθεί με περεταιρω τομές. Αν έχουμε περίπτωση αμιγούς λιπομαστιας που συνυπάρχει με ένα πολύ μικρό μαζικό αδένα, τότε η επέμβαση σταματά σε αυτό το στάδιο. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως έχουμε υπερτροφικό μαζικό αδένα που συνυπάρχει με λιπώδη ιστό. Τότε λοιπόν η επέμβαση συνεχίζεται και αφαιρείται ενδοσκοπικά ο υπερτροφικός μαζικός αδένας. Ξαναγίνεται λιποαναρροφηση στην περιοχή του πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος για να εξομαλυνθούν τυχόν ασυμμετρίες που έχουν δημιουργηθεί από την αφαίρεση του υπερτροφικου μαζικού αδένα.

Μετά την επέμβαση ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει σπίτι του. Στην περιοχή του στήθους έχει τοποθετηθεί ένας ειδικός πιεστικός επίδεσμος, ο οποίος πρέπει να παραμείνει για 10 μέρες. Στη συνέχεια, για τον επόμενο μήνα αφαιρείται μόνον τη νύχτα. Τα ράμματα που μπαίνουν στην περιοχή της θηλής είναι συνήθως απορροφησιμα, ενω σε αντίθετη περίπτωση αφαιρούνται σε 7 μέρες. Μετά την επέμβαση, η περιοχή παρουσιάζει συνήθως εκχυμώσεις (μελανιές) που υποχωρούν σε 10-15 μέρες. Επίσης, η περιοχή του στήθους εμφανίζει οίδημα- πρήξιμο που όφειλεται σε λεμφική στάση και μπορεί να αντιμετωπιστεί με λεμφικό μασάζ.

Όσον αφορά επιπλοκές που συνδέονται με την επέμβαση της γυναικομαστίας είναι η εμφάνιση αιματώματος ή φλεγμονής στην περιοχή  που αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά, η εμφάνιση υπαισθησίας συνήθως γύρω από τη θηλή που υποχωρεί εντός 3-6 μηνών. Επίσης μπορει να εμφανιστούν μικρές ασυμμετρίες στην περιοχή, οι οποίες μπορούν να αντιμετωπιστούν μετά από 6 μήνες με τοπική αναισθησία.

Στις περιπτώσεις επέμβασης γυναικομαστίας οι τομές που παραμένουν στο δέρμα μετεγχειρητικά είναι δύο:

  • μια πολύ μικρή τομη μήκους 3-4 χιλιοστά πλάγια του θώρακα, λόγω της λιποαναρροφησης.
  • μια τομή μήκους 3-4 εκατοστά στο κάτω όριο της κάθε θηλής. Η τιμή αυτή δεν είναι εύκολα ορατή καθως καμουφλάρεται από την ανατομική της θέση.

Για την ολοκλήρωση των αποτελεσμάτων της επέμβασης της γυναικομαστίας απαιτούνται 3-6 μήνες.